Breaking News.... EverestOnlineKhabar
June 4, 2026

Loading

काठमाडौँ। पछिल्लो समय सडकमा ‘जेन जी’ (Gen Z) अर्थात् नयाँ पुस्ताको बाक्लो उपस्थिति देखिन थालेको छ। सामाजिक सञ्जालमार्फत सङ्गठित हुने यो पुस्ताले गर्ने दैनिक आन्दोलन र सडक प्रदर्शनले एकातिर नागरिकको आवागमनमा अवरोध पुर्‍याइरहेको छ भने अर्कोतिर आन्दोलनका एजेन्डाहरू ‘जनभावना’ भन्दा ‘सत्ता राजनीति’ तिर बढी केन्द्रित भएको भन्दै आलोचना सुरु भएको छ।दैनिकजसो हुने प्रदर्शन, जुलुस र सडक अवरोधका कारण सर्वसाधारणले ठूलो सास्ती भोग्नु परेको छ। काममा निस्किएका कर्मचारी, बिरामी बोकेका एम्बुलेन्स र विद्यालय जाने बालबालिकाहरू सडकको जाममा घण्टौँ फस्न बाध्य छन्। समाजमा केवल युवा पुस्ता मात्र नभई वृद्धवृद्धा, बालबालिका र अन्य उमेर समूह पनि छन् भन्ने कुराको हेक्का आन्दोलनका अगुवाहरूले राख्न नसकेको गुनासो आम नागरिकको छ।

                                                                                                           आन्दोलन कि सत्ता प्राप्तिको भर्‍याङ
नयाँ पुस्ताले गर्ने आन्दोलनले प्रणाली सुधारको आशा जगाए पनि हालका गतिविधिहरू पुराना दलहरूकै ‘सत्तामुखी’ शैलीको कार्बन कपि जस्तो देखिन थालेका छन्।

हराएको जनसरोकार: आम मानिसले भोगिरहेको चर्को महँगी, दैनिक भान्सा चलाउन परेको धौ-धौ, र विषादीयुक्त खाद्यान्न जस्ता मुद्दाहरू यी आन्दोलनका प्राथमिकतामा परेका छैनन्।

अस्पष्ट माग: सत्ताको समीकरण फेर्ने वा व्यक्तिकेन्द्रित नाराहरूमा झुम्मिने तर आम जनताको जीवनस्तरसँग जोडिएका प्रश्नहरूमा मौन बस्ने प्रवृत्तिले आन्दोलनको विश्वसनीयतामाथि प्रश्न उठाएको छ।देशको वर्तमान अवस्थामा युवाहरूले उठाउनुपर्ने मुख्य विषयहरू ओझेलमा परेका छ न् शिक्षा, स्वास्थ्य र रोजगारी,जहाँ आन्दोलनको खाँचो छ

सरकारी विद्यालय र विश्वविद्यालयको खस्कँदो गुणस्तर शैक्षिक सुधार  र राजनीतिकरणविरुद्ध किन सशक्त आवाज उठ्दैन?

गरिब जनताले अस्पतालको शय्या नपाउने  स्वास्थ्यमा पहुँच र उपचार खर्चकै अभावमा ज्यान गुमाउनुपर्ने अवस्थामा आन्दोलनकारीको ध्यान किन जाँदैन?

स्वदेशमै रोजगारी: दैनिक हजारौँ युवा श्रमका लागि खाडी मुलुक पलायन भइरहँदा, देशमै रोजगारी सिर्जना गर्ने ठोस माग राखेर किन दबाब दिइँदैन?समाजमा सबै उमेर समूहका मानिसहरूको साझा आवश्यकता हुन्छ। आन्दोलनको अगुवाइ गर्नेहरूले बुझ्नुपर्ने कुरा के हो भने—सडक जाम गरेर वा चर्को नारा लगाएर मात्रै परिवर्तन आउँदैन। जबसम्म आन्दोलनले समाजको मिश्रित बनोट र नेतृत्वको दायित्व सर्वसाधारणको चुल्होको महँगी र छोराछोरीको भविष्य (शिक्षा/रोजगारी) लाई छुँदैन, तबसम्म यस्ता आन्दोलन केवल राजनीतिक स्वार्थका लागि प्रयोग हुने हतियार मात्र बन्ने देखिन्छ।’जेन जी’ भनिएको नयाँ पुस्तासँग नयाँ सोच र ऊर्जा छ। तर, यो ऊर्जा यदि केवल सत्ताको गोटी बन्नमा खर्च भयो भने यसले समाजलाई थप निराशा तिर धकेल्नेछ। अबको आन्दोलन सडक जाम गर्नका लागि मात्र होइन, बरु नागरिकको जीवन सहज बनाउने, शिक्षा र स्वास्थ्यलाई सुलभ बनाउने र बजारको बेथिति अन्त्य गर्ने दिशामा केन्द्रित हुन जरुरी छ।

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

You Missed