‘धेरै बोल्ने’ को असफल ‘टेस्ट ड्राइभ’ पछि अब ‘मौन कर्म’ को खोजी

काठमाडौँ । नेपाली राजनीतिमा एउटा भाष्य निकै चर्चित छ— “नेता हुनलाई बोल्न जान्नुपर्छ।” तर, दशकौँसम्म मञ्चबाट लामालामा भाषण र आश्वासनका पोका सुन्दै आएका नेपाली जनताका लागि अहिले यो भाष्य फिक्का बन्दै गएको छ।

विगतका सरकार प्रमुखहरू, विशेषगरी शेरबहादुर देउवा,के पि ओली जस्ता नेताहरूलाई नेपाली जनताले पटक पटक प्रधानमन्त्री बनाएर “टेस्ट ड्राइभ” गरिसकेका छन्। तर, बोलेकै नबुझिने र बोलेका कुरा पूरा नहुने प्रवृत्तिको चपेटामा देश परिरहँदा अब नयाँ प्रयोग  तर्फ जनमानसको ध्यान खिचिएको छ।

यसै सन्दर्भमा काठमाडौँका मेयर बालेन शाहको “कम बोल्ने, धेरै गर्ने” कार्यशैलीले देशव्यापी रूपमा नयाँ बहस सिर्जना गरेको छ। के अब नेपालले “मौन संस्करण”  को नेतृत्व खोजेको हो त?

विगतको विरासत: भाषण धेरै, परिणाम शून्य

विगतका सरकार प्रमुखहरूको कार्यशैली हेर्दा उनीहरूले जनतालाई शब्दको जालमा अलमल्याउन माहिर देखिए। शिक्षा, स्वास्थ्य र रोजगारीका ठूला नारा त दिइए, तर ती केवल निर्वाचन जित्ने माध्यम मात्र बने।

• शिक्षा र स्वास्थ्य: सरकारी विद्यालय र अस्पतालहरूको अवस्था सुधार्नुको सट्टा निजीकरणलाई प्रोत्साहन दिइयो।

• रोजगारी: स्वदेशमा अवसर सिर्जना गर्नुको सट्टा युवाहरूलाई खाडी पठाएर रेमिट्यान्समा देश धान्ने परिपाटी बसालियो।

• सुशासन: भ्रष्टाचारका फाइलहरू खुल्ने र बन्द हुने प्रक्रियाले जनतामा चरम निराशा पैदा गर्‍यो।

नयाँ नेतृत्व र ‘साइलेन्ट डेलिभरी’ को आशा

बालेन शाह जस्ता युवा नेतृत्वले देखाएको बाटो परम्परागत राजनीतिभन्दा भिन्न छ। “कामले बोल्नुपर्छ, मुखले होइन” भन्ने उनको शैलीले जनतामा एक प्रकारको ‘नयाँ स्वाद’ दिएको छ। यदि भोलिको दिनमा यस्तै युवा सोचले केन्द्र सरकारको नेतृत्व गर्ने अवसर पाएमा निम्न क्षेत्रमा आमूल परिवर्तनको अपेक्षा गर्न सकिन्छ:

,शिक्षा र स्वास्थ्यमा राष्ट्रियकरण: युवा नेतृत्वले नाफामुखी शिक्षा र स्वास्थ्यभन्दा पनि सेवामुखी र गुणस्तरीय सरकारी संयन्त्रमा जोड दिने देखिन्छ। बालेनले काठमाडौँका विद्यालयमा गरेको सुधार यसको सानो नमुना मात्र हो।,डिजिटल र पारदर्शी सुशासन: प्रविधिको प्रयोग गरेर भ्रष्टाचार न्यूनीकरण गर्ने र सरकारी सेवालाई जनताको घरदैलोसम्म पुर्‍याउने क्षमता नयाँ पुस्तासँग छ।,रोजगारी र उद्यमशीलता: ‘नोकरी खोज्ने होइन, अवसर सिर्जना गर्ने’ सोचका साथ स्वदेशी कच्चा पदार्थमा आधारित उद्योग र स्टार्टअपलाई प्राथमिकता दिइने अपेक्षा छ,धर्म र संस्कृति संरक्षण: आधुनिकतासँगै आफ्नो मौलिक पहिचान, सम्पदा र धर्म-संस्कृतिको जगेर्ना गर्ने मामिलामा नयाँ नेतृत्व बढी संवेदनशील र अडिग देखिन्छ।

निष्कर्ष: कुरा सुन्ने कि काम हेर्ने?

नेपाली जनता अब कुरा सुन्न थाकिसकेका छन्। धेरै बोलेर केही नगर्ने “पुराना ड्राइभर” हरूको भन्दा, नबोलीकन गन्तव्यमा पुर्‍याउने “नयाँ पाइलट” को आवश्यकता आजको राष्ट्रिय माग हो।

नेपाली जनता प्रयोग गर्न माहिर छन्। राणा शासन फालियो, राजा फालियो, र अब पालैपालो कुर्सीमा बसिरहने पुराना अनुहारहरूको “टेस्ट ड्राइभ” पनि सकिएको छ। त्यसैले, देश विकासका लागि अब ‘मौन तर ठोस’ काम गर्ने नेतृत्वलाई मौका दिनु नै देशको हितमा हुने देखिन्छ।

अन्ततः, अबको समय भनेको “बोल्नेको पिठो बिक्ने” मात्र होइन, “नबोलेरै चामल बेच्ने” (काम गरेर देखाउने) को हो।