![]()
काठमाडौँ । नेपाली राजनीतिका प्रभावशाली पात्र गगन थापाले दिएको राजीनामाले यतिबेला सञ्चारमाध्यम र सामाजिक सञ्जाल तातिएको छ। यस कदमलाई कतिपयले ‘नैतिकताको उच्च उदाहरण’ भनेर प्रशंसा गरिरहेका छन् भने, सचेत नागरिक र राजनीतिक विश्लेषकहरूको एउटा ठूलो पङ्क्तिले यसलाई केवल ‘छवि व्यवस्थापन’ को एउटा नयाँ कडीका रूपमा हेरेको छ।
त्याग कि ‘सिम्प्याथी कार्ड’?
नेपाली राजनीतिमा राजीनामा आफैँमा नौलो विषय होइन। तर, इतिहास साक्षी छ—यहाँ राजीनामा प्राय: जिम्मेवारीबाट भाग्न, जनताको तत्कालीन आक्रोश शान्त पार्न वा गुमेको सहानुभूति फिर्ता पाउन प्रयोग गरिने एउटा अस्त्र बन्दै आएको छ। थापाको यो कदम पनि कतै “पहिले विवाद गर्ने, त्यसपछि राजीनामा दिने र केही समयपछि ‘जनताको भावनालाई कदर गर्दै’ भन्दै पुनः शक्तिमा फर्कने” पुरानै चक्रको पुनरावृत्ति त होइन? भन्ने प्रश्न गम्भीर रूपमा उठेको छ।
काम गर्ने कि पद छोड्ने?
साँचो अर्थमा लोकतन्त्र र जनताप्रतिको उत्तरदायित्व पदबाट राजीनामा दिएर होइन, पदमा बसेरै परिणाममुखी काम गरेर पुष्टि हुन्छ। आलोचकहरूका अनुसार, यो राजीनामा आत्ममूल्याङ्कन भन्दा पनि मिडिया हेडलाइन बनाउने र भावनामा खेल्ने राजनीतिको एउटा हिस्सा जस्तो देखिन्छ। जनताले अब नेताहरूबाट ‘भावनात्मक भाषण’ होइन, ‘ठोस कार्यसम्पादन’ खोजिरहेका छन्।
दीर्घकालीन विश्वासमा प्रश्न
सहानुभूति बटुल्न गरिने यस्ता ‘नाटकीय’ कदमले अल्पकालीन रूपमा राजनीतिक लाभ त दिलाउला, तर यसले राजनीतिप्रति आम मानिसको घट्दो विश्वासलाई अझै कम गराउने जोखिम बढाएको छ। गगन थापा जस्ता युवा नेताबाट जनताले अपरिपक्व ‘त्याग’ भन्दा पनि समस्याको समाधान र स्थिरताको अपेक्षा गरेका थिए।
मुख्य प्रश्नहरू अझै बाँकी छन्:
-
के यो राजीनामा साँच्चै गल्तीको महसुस हो?
-
वा, यो अझ ठूलो शक्तिका साथ ‘कमब्याक’ गर्ने रणनीतिक तयारी मात्र हो?
-
के नेपाली राजनीति अब ‘स्टन्ट’ बाट मुक्त भएर ‘डेलिभरी’ तर्फ उन्मुख होला?
यी प्रश्नहरूको जवाफ त भविष्यले देला, तर वर्तमानमा भने यो घटनाले नेपाली राजनीतिको चिरपरिचित ‘मिलिभगत र सहानुभूति’ को खेललाई फेरि एकपटक सतहमा ल्याइदिएको छ।
#नेपालीराजनीति #जनताकोप्रश्न #गगनथापा #everestonlinekhabar #राजनीतिकविश्लेषण


