![]()
काठमाडौं । नेपाली राजनीतिमा केही पात्रहरू चुनाव जितेर ‘नेता’ बन्छन्, तर कोही यस्ता हुन्छन् जो समयको पदचाप बनेर उदाउँछन्। धरान उपमहानगरपालिकाका मेयर हर्क साम्पाङ अहिले त्यही पदचापको नाम बनेका छन्। उनी केवल एउटा स्थानीय तहको प्रमुख मात्र होइनन्, दशकौँदेखि परम्परागत राजनीतिको चक्रव्यूहमा फसेका आम नेपालीको ‘मौन विद्रोह’ का प्रतिनिधि हुन्।
परम्परागत राजनीतिको ‘अस्वीकार’
धरानमा हर्क साम्पाङको विजय कुनै संयोग थिएन। यो त वर्षौंदेखि जरा गाडेर बसेको दलीय सिन्डिकेट र कर्मचारीतन्त्रप्रतिको ठाडो चुनौती थियो। झन्डा बोकेर हिँड्ने कार्यकर्ताहरूको भीडभन्दा माथि उठेर एउटा सामान्य नागरिकले ‘परिवर्तन सम्भव छ’ भन्ने बलियो भाष्य निर्माण गर्नु नै उनको सफलताको पहिलो खुड्किलो हो।
श्रम र पसिनाको राजनीति
हर्क साम्पाङले राजनीतिलाई ‘भाषण’ बाट ‘श्रम’ मा रूपान्तरण गरिदिएका छन्। उनीसँग कुनै भव्य विलासी गाडीको लर्को छैन, बरु कोदालो, हम्मर र जनताको साथ छ।
पानीको समस्या: धरानको दशकौँ पुरानो तिर्खा मेटाउन आफैँ ढुङ्गा बोक्ने उनको शैलीले ‘नेता भनेको शासक होइन, सेवक हो’ भन्ने नयाँ मानक स्थापित गरेको छ।
श्रम संस्कृति: उनले राजनीतिमा ‘गफ’ भन्दा ‘काम’ बढी चल्छ भन्ने कुरालाई सामाजिक सञ्जाल र धरातल दुवै ठाउँमा प्रमाणित गरिदिए।
वैकल्पिक राजनीतिको नयाँ अध्याय
साम्पाङको उदयले नेपालका ठूला दलहरूलाई एउटा कठोर सन्देश दिएको छ: “अब नाम र इतिहासका आधारमा मात्र जनताले भोट दिने छैनन्।” उनी निराशाभित्रको आशा बनेर उदाएका हुन्। सामाजिक सञ्जाललाई जनतासँग प्रत्यक्ष जोडिने माध्यम बनाएर उनले पारदर्शी र उत्तरदायी शासनको अभ्यास गरिरहेका छन्।
साधन-स्रोतको सीमितता र प्रशासनिक असहयोगका बाबजुद उनको अडानले राजनीतिमा इमान्दारिताको खोजी गरिरहेका युवा पुस्तालाई ठूलो ऊर्जा दिएको छ। उनको राजनीतिले एउटा कुरा प्रष्ट पारेको छ— सत्ता र शक्तिको आडमा होइन, जनताको विश्वास र पसिनाको जगमा उभिएको राजनीति नै दिगो हुन्छ।
“मलाई मेयर बन्नु थिएन, मलाई त धरानको प्यास मेटाउनु थियो।” – हर्क साम्पाङ
हर्क साम्पाङ एक व्यक्ति मात्र होइनन्, उनी नेपाली राजनीतिमा आएको एउटा त्यस्तो लहर हुन्, जसले ‘सुकिला-मुकिला’ को राजनीतिलाई धुलो चटाउँदै भुईँमान्छेको आवाजलाई सिंहदरबारसम्म पुर्याउने सामर्थ्य राख्छ। उनको शैलीले भन्छ— राजनीति सेवा हो, पेशा होइन।


